Thursday, September 17, 2009

ကေလးငယ္ ရဲ႕ နတ္သမီး

တခါတုန္းက ေမြးဖြားခါနီး ကေလးငယ္တဦး ရွိတယ္။

တေန႕ေတာ့ ကေလးငယ္က ဘုရားသခင္ကို ဒီလိုေမးတယ္။ “ဘုရားသခင္ မနက္ၿဖန္မွာ တပည့္ေတာ္ကို လူ႕ၿပည္ကို ပို႕ေတာ့မယ္။ တပည့္ေတာ္ဟာ ေသးငယ္ၿပီး အကူအညီ ကင္းမဲ့လို႕ လူ႕ၿပည္မွာ ဘယ္လို ေနရပါ့မလဲ“ ။
ဘုရားသခင္ က ဒီလို ေၿဖပါတယ္။ “နတ္သမီး မ်ားစြာထဲက သင့္အတြက္ နတ္သမီးတပါးကို ေရြးၿခယ္ ထားပါတယ္။ သူမဟာ သင့္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနလိမ့္မယ္။ ၿပီးရင္ ၿပဳစု ယုယ လိမ့္မယ္“ ။

-------------------------------------------------
“ဒါေပမဲ့“ ကေလးက ဆိုၿပန္တယ္။ “ဒီေကာင္းကင္ဘံုမွာ တပည့္ေတာ္ဟာ သီခ်င္းေတြဆိုတယ္၊ ၿပံဳးရႊင္ရတယ္။ အဲဒီအတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္ရပါတယ္“။
အဲဒီအခါ ဘုရားသခင္က “လူ႕ၿပည္ ေရာက္တဲ့အခါ သင့္နတ္သမီးက သင့္ကို သီခ်င္းေတြဆိုၿပ လိမ့္မယ္။ သူမရဲ႕ ခ်စ္ခင္ ၿမတ္ႏုိးမႈေတြကို ခံစားရတဲ့အတြက္ သင္ဟာလဲ ေပ်ာ္ရႊင္ပါလိမ့္မယ္“ တဲ့။

-------------------------------------------------
“ေနာက္ၿပီး“ ကေလးက ဆိုတယ္။ “လူေတြက တပည့္ေတာ္ကို စကားေတြ လာေၿပာၾကတဲ့အခါ တပည့္ေတာ္က နားမလည္ရင္ ဘယ္လို လုပ္ရပါ့ မလဲ“။
“ဒါက လြယ္ပါတယ္“ ဘုရားသခင္က ဆိုတယ္။ “သင့္ရဲ႕ နတ္သမီးက သင့္ကို အလွပဆံုး၊ အခ်ိဳၿမိန္ဆံုး စကားလံုးေတြနဲ႕ ရွင္းၿပလိမ့္မယ္။ စိတ္ရွည္ရွည္ နဲ႕ ဂရုစိုက္ ၿပီးေတာ့လဲ သင့္ကို စကားေၿပာ သင္ေပးလိမ့္မယ္“ ။

-------------------------------------------------
ကေလးငယ္ဟာ ဘုရားသခင္ကို လွမ္းၾကည့္ရင္း “တပည့္ေတာ္ ဘုရားသခင္နဲ႕ စကားေၿပာခ်င္ရင္ ဘယ္လို လုပ္ရပါ့မလဲ“ လို႕ ေမးမိတယ္။
ဘုရားသခင္က ၿပံဳးရင္း “လက္အုပ္ခ်ီလို႕ ဘုရားဘယ္လို ရွစ္ခိုးရမယ္ ဆိုတာကို သင့္နတ္သမီးက သင့္ကို သင္ေပးလိမ့္မယ္“ တဲ့။

-------------------------------------------------
ကေလးငယ္က “လူ႕ၿပည္မွာ လူဆိုးေတြ ရွိတယ္လို႕ တပည့္ေတာ္ ၾကားဖူးပါတယ္။ ဘယ္သူက တပည့္ေတာ္ကို အကာအကြယ္ ေပးပါ့မလဲ“
ဘုရားသခင္က ကေလးငယ္ေခါင္းကို ညင္သာစြာ ပြတ္သပ္ေပးရင္း “သင့္ရဲ႕ နတ္သမီးက လိုအပ္ရင္ အသက္နဲ႕ပါလဲၿပီး သင့္ကို ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ ပါလိမ့္မယ္“ တဲ့။

-------------------------------------------------
ဒီတၾကိမ္မွာေတာ့ ကေလးငယ္က ၀မ္းနည္းစြာ ဆိုတယ္။ “တပည့္ေတာ္ဟာ ဘုရားသခင္နဲ႕ ေတြ႕ခြင့္ မရေတာ့မွာမို႕ ၀မ္းနည္းမိ ပါတယ္“
ဘုရားသခင္ဟာ ကေလးငယ္ ကို ေပြ႕ဖက္ရင္း “သင့္ရဲ႕ နတ္သမီးက ဘုရားသခင္ အေၾကာင္း သင့္ကို ေၿပာၿပလိမ့္မယ္။ ဘုရားသခင္ဆီ ၿပန္လာႏုိင္တဲ့ နည္းကိုလဲ သင္ေပးပါလိမ့္မယ္“ တဲ့။

-------------------------------------------------
အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ေကာင္းကင္ဘံု ဟာ တိတ္ဆိတ္လာၿပီး လူ႕ၿပည္က အသံတခ်ိဳ႕ကို ၾကားလာေနရတယ္။

-------------------------------------------------
ကေလးငယ္ဟာ အလ်င္လိုစြာနဲ႕ ေမးခြန္းတခုကို ခပ္တိုးတိုးေမးပါတယ္။ “အို ဘုရားသခင္၊ တပည့္ေတာ္ သြားရေတာ့မယ္။ ေက်းဇူးၿပဳၿပီး တပည့္ေတာ္ရဲ႕ နတ္သမီး နာမည္ကို ေၿပာၿပလိုက္ပါ“
ဘုရားသခင္ က ဒီလို ေၿဖပါတယ္။ “သင့္ နတ္သမီးရဲ႕ နာမည္ ဘယ္သူဆိုတာ အေရးမၾကီးပါဘူး။ သူမက ို “ေမေမ“ လို႕သာ ေခၚလိုက္ပါ“ တဲ့။


ဇင္ခ်ိဳ ဘာသာၿပန္ ေရးဖြဲ႕ သည္။
မူရင္း = Mother Defined (from email)

ကၽြန္မ နဲ႕ အခုတေလာ

အခုတေလာ ခဏခဏ ဗိုက္ဆာပါတယ္။ စိတ္ကလဲ ဒါၿပီးရင္ ဘာစားရမလဲ ပဲ စဥ္းစားေနမိတယ္။ သူမ်ားေတြ ကေတာ့ ေၿပာတယ္၊ ကိုယ္၀န္ရွိရင္ အဲလိုဗိုက္ဆာတာက ၿဖစ္တတ္ ပါတယ္တဲ့။ စေန၊ တနဂၤေႏြ ရုံးပိတ္ရက္မွာ စားခ်င္တာေလးေတြ ခ်က္စားတယ္။ ထမင္းသုပ္ လုပ္စားတယ္။ ဗံုလံုသီးကို ပုဇြန္ အစာသြပ္ၿပီး ခ်က္စားတယ္။ အခုလဲ အဲဒါေတြ ထပ္စား ခ်င္ေနတယ္။ ရုံးမွာ အလုပ္လုပ္ရင္း ညေန ၿပန္ရင္ ဘာခ်က္စားရမလဲ စဥ္းစားေနမိတယ္။ အလုပ္က အံဆြဲထဲမွာ ကိတ္မုန္႕၊ ဘီစကစ္၊ cracker စသၿဖင့္ ေဆာင္ထားတယ္။ အလုပ္လုပ္ရင္း တဇြတ္ဇြတ္ စားတယ္။ တကယ္ေတာ့ ရုံးမွာ မုန္႕စားခ်င္ရင္ Pantry ထဲမွာ သြားစားရတာ။ Afternoon Tea-break မွာေတာ့ Pantry ထဲမွာ စားတယ္။ ခဏခဏ က်ေတာ့ သြားစားဖို႕ အဆင္မေၿပဘူး။ ေနရာမွာပဲ နဲနဲ နဲနဲ စားတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္နဲ႕ မနီးမေ၀း ထိုင္တဲ့ တေယာက္က သူတို႕ ဘာသာနဲ႕ ဥပုသ္လမို႕ ဥပုသ္ေစာင့္ေနတာ။ အားနာဖို႕ေတာ့ ေကာင္းတယ္။ ကိုယ္က မုန္႕ေတြ စားစားေနေတာ့ေလ။

ေနာက္တခုက အခုတေလာ အေပါ့ ခဏခဏ သြားခ်င္တယ္။ ဗိုက္ထဲက ကေလးေလးက ဆီးအိမ္ကို ဖိထားလို႕ ဆိုလား။ အမွန္အတိုင္း ေၿပာရရင္ ရုံးမွာ ဗိုက္တကားကားနဲ႕ ေလွ်ာက္မသြားခ်င္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ အိမ္သာက မၿဖစ္မေန ခဏခဏ သြားရတယ္။ ရုံးဆင္းရင္လဲ အိမ္သာ၀င္ၿပီး ၿပန္မွ အဆင္ေၿပတယ္။ မဟုတ္ရင္ အၿပန္လမ္းမွာ ဆီးအိမ္က တင္းတင္းလာၿပီး ကသိကေအာက္ ၿဖစ္ေရာ။ ညဖက္လဲ တခါေတာ့ အနဲေလး ထရတယ္။ တခါတေလဆို ႏွစ္ခါ၊ သံုးခါ ။

ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အခုတေလာ ဆံပင္ နဲနဲ တိုေအာင္ ညွပ္ၿပီးကာစမို႕ ေခါင္းက ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေတာ့ ၿဖစ္ေနသား။

ကၽြန္မရဲ႕ အခုတေလာ ခံစားခ်က္တခ်ိဳ႕ အမွတ္တရ။

Sunday, September 6, 2009

ပဲေဇာင္းလ်ားသီးသုပ္

ပဲေဇာင္းလ်ားသီး သုပ္စားတဲ့ အေၾကာင္းေလး ေရးခ်င္ပါတယ္။
ပထမဆံုး အိုးတလံုးနဲ႕ ေရေႏြးကို ဆူပြက္ေအာင္ တည္ပါတယ္။ ေရေတြပြက္လာေတာ့ ေရေဆးထားတဲ့ ပဲေဇာင္းလ်ားသီးေတြကို ထည့္ၿပဳတ္တယ္။ ခဏပဲ ၿပဳတ္တာပါ။ ေနာက္ ေရေႏြးထဲကေန ရုိးရုိးေရေအးထဲကို ဆယ္ထည့္ပါတယ္။ အဲလိုထည့္ၿခင္းၿဖင့္ ပဲေဇာင္းလ်ားသီးေတြဟာ ညိုမသြားပဲ အစိမ္းေရာင္ အတိုင္းေလး ရွိေနမယ္လို႕ ၾကားဖူးလို႕ပါ။ ေနာက္မွ ေရေအးထဲက ပဲေဇာင္းလ်ားသီးေတြကိုဆယ္ ၊ ေရစစ္ၿပီး တေစာင္းေလးေတြ ခပ္ပါးပါးလွီးပါတယ္။ ၾကက္သြန္နီကိုလဲ ခပ္ပါးပါးလွီးၿပီး ေရစိမ္ထားတယ္။ သိပ္မမႊန္ေအာင္လို႕။ သုပ္ခါနီးက်မွ ၾကက္သြန္နီေတြကို ေရစစ္ၿပီး လွီးထားတဲ့ ပဲသီးေတြနဲ႕ ေရာပါတယ္။ ပဲမႈန္႕၊ ငံၿပာရည္၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴ/ နီ ဆီခ်က္၊ ပုဇြန္ေၿခာက္မႈန္႕၊ ဟင္းခတ္မႈန္႕၊ ငရုတ္သီးေလွာ္မႈန္႕ နဲ႕ ဆားတို႕ကို သင့္သလိုထည့္၊ သံပုရာသီးညွစ္ထည့္ၿပီး နယ္ပါတယ္။ ပံုမွာၿမင္ရတာကေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕ လက္စြမ္းၿပ ပဲေဇာင္းလ်ားသီးသုပ္ ပါ။

Friday, September 4, 2009

အိမ္ေဆာက္သူ

လက္သမားၾကီး တဦးဟာ အသက္အရြယ္ အရ အနားယူရမဲ့ အခ်ိန္ကို ေရာက္လာပါတယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ သူ႕အလုပ္ရွင္ကို သူအလုပ္က အနားယူၿပီး မိသားစုနဲ႕ ေအးေအးေဆးေဆး ေနေတာ့မဲ့အေၾကာင္း အသိေပးတယ္။ အပတ္စဥ္ ရေနက် သူ႔လုပ္အားခ ကိုေတာ့ ႏွေၿမာေနမိတယ္။ အလုပ္ရွင္ကလဲ စိတ္မေကာင္းဘူး။ သူ႕ရဲ႕ အလုပ္သမားေကာင္း တေယာက္ ဆံုးရွဳံးေတာ့ မွာကိုး။ အဲဒီမွာ အလုပ္ရွင္က အခြင့္အေရးတခု ေတာင္းဆိုတယ္။

‘အနားမယူခင္ ေနာက္ဆံုး အိမ္တလံုး ေဆာက္ေပးပါတဲ့။’

လက္သမားၾကီးလဲ ေဆာက္ေပးဖို႕ ကတိေပး လိုက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႕စိတ္က အလုပ္ထဲမွာ အၿပည့္အ၀ မရွိေတာ့ဘူး။ သူက ရရာ အလုပ္သမားေတြ ငွား၊ အိမ္ေဆာက္ ပစၥည္း အည့ံစားေတြသံုးၿပီး ၿဖစ္သလို ေဆာက္ေတာ့တယ္။ အဲဒါက သူ႕ရဲ႕ အလုပ္ကို ကံမေကာင္းတဲ့ နည္းနဲ႕ အဆံုးသတ္ဖို႕ ၿဖစ္လာတာ ပါပဲ။

ဒါနဲ႕ အိမ္ေဆာက္လို႕ ၿပီးသြားေတာ့ အလုပ္ရွင္က အိမ္ကို လာစစ္ေဆးတယ္။ အဲဒီမွာ အလုပ္ရွင္က အိမ္ေရွ႕ တံခါးမၾကီးေသာ့ ကို လက္သမားၾကီး လက္ထဲ ကမ္းလိုက္ၿပီး

‘ဒါ ခင္ဗ်ားအိမ္ပါပဲ ၊ က်ဳပ္ရဲ႕ လက္ေဆာင္ပါ’ လို႕ ဆိုလိုက္တယ္။

လက္သမားၾကီး လဲ အံ့အားသင့္ ထိတ္လန္႕ သြားတယ္။ ရွက္စရာ ပါပဲ။ ကိုယ္ေနရမဲ့ အိမ္ကို ေဆာက္ေနခဲ့တယ္ ဆိုတာ သိခဲ့ရင္၊ အဲဒီလို လက္လြတ္စပယ္ ဘယ္ေဆာက္ခဲ့ ပါ့မလဲ။

ကိုယ္ေတြ မွာလဲ ဒီလိုပါပဲ။ ေန႕စဥ္ ကိုယ့္ဘ၀ ကိုယ္ တည္ေဆာက္ ေနၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ တခါတေလ ကိုယ္လုပ္ႏိုင္တာေအာက္ ေလွ်ာ့လုပ္ မိတတ္ၾကတယ္။ ကိုယ္ေဆာက္ေနတဲ့ ဘ၀အိမ္ဟာ ကိုယ္ေနဖို႕ ပါ။ ၿဖစ္သလို ေဆာက္ခဲ့မိရင္ေတာ့ အခ်ိန္ေတြကို ေနာက္ၿပန္ဆုတ္ဖို႕ မၿဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ကိုယ္ေတြဟာ လက္သမားေတြပါ။ ေန႕စဥ္ ကိုယ့္ဘ၀ အိမ္အတြက္ သံရုိက္၊ ၾကမ္းခင္း၊ အမိုးကာ ၾကရတယ္။ ဘ၀ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္လုပ္ရတဲ့ Project တခုတဲ့။ ဒီေန႕ ကိုယ္ေတြရဲ႕ အၿပဳအမူေတြ၊ ေရြးခ်ယ္မႈေတြ ဟာ နက္ၿဖန္ ကိုယ္ေတြ ေနရမဲ့ ဘ၀အိမ္ကို အက်ိဳးသက္ေရာက္ ေစလိမ့္မယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ . . . ဥာဏ္ပညာ ရွိစြာ ေဆာက္ၾကပါ။


ဇင္ခ်ိဳ ဘာသာၿပန္ ေရးဖြဲ႕ သည္။
မူရင္း = ‘Building your house’ from ‘Indian child story’.

Saturday, August 15, 2009

မနက္ခင္း speech

ကၽြန္မတို႕ရုံးက မနက္ ၈:၀၀ နာရီ တက္ပါတယ္။ ရုံးတက္တာနဲ႕ တန္းအလုပ္လုပ္ရေရာလား ဆိုေတာ့ အဲလို မဟုတ္ဘူး။ ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္း ၅မိနစ္ေလာက္ လုပ္ဖို႕ ၁ ၂ ၃ ၄ … တိုင္ေပးတာ လာပါတယ္။ လိုက္လုပ္တာ မလုပ္တာက ကိုယ့္အပိုင္းေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ရုံးရဲ႕ သီခ်င္း လာပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ အားလံုး မတ္တပ္ ရပ္ေနရတယ္။ ၿပီးရင္ ကၽြန္မတို႕ department မွာ မနက္ခင္း speech ေၿပာတဲ့ အစီအစဥ္ ရွိပါတယ္။ အလွည့္က် ေၿပာရတယ္။ ေၿပာဖို႕ အလွည့္က် တဲ့သူက Mic ထားတဲ့ နားကိုသြား၊ ရုံးရဲ႕ principle ေတြကို တိုင္ေပးေတာ့ က်န္တဲ့ သူေတြက လိုက္ဆို၊ ၿပီးရင္ ကိုယ္ေၿပာခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းေလး ခဏေၿပာရပါတယ္။ အဲဒါက ရုံးရဲ႕ culture ပဲ ဆိုပါေတာ့။

တခ်ိဳ႕ေတြ ေၿပာတာ ေတာ္ေတာ္ နားေထာင္လို႕ ေကာင္းပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ ေၿပာတာကေတာ့ သာမန္ပါပဲ။ အဲ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ တိုးတိုး တိုးတိုး နဲ႕ ဘာေၿပာလိုက္ မွန္းမသိ ၿပီးသြားတာ မ်ိဳးလဲ ရွိတယ္။ ကိုယ္ေသခ်ာ နားမေထာင္ မိတာမ်ိဳးလဲ ပါတာေပါ့။

ေၿပာၾကတာေတြ ကေတာ့ အစံုပဲ။ Global warming အေၾကာင္း၊ eco idea အေၾကာင္း၊ သြားခဲ့ ဖူးတဲ့ ခရီး အေၾကာင္း၊ ေနာက္ ရီစရာေလးေတြ ေၿပာတာ မ်ိဳးလဲ ရွိတယ္။ က်န္းမာေရး အတြက္ သစ္သီး စားသင့္ေၾကာင္း ေရာ၊ ဂ်ိဳ႕ထိုးတဲ့ အခါ ေရေႏြးေႏြးေလး ေသာက္သင့္ေၾကာင္း လဲ ပါရဲ႕။ အိပ္ေရး၀၀ အိပ္သင့္ေၾကာင္း၊ အားကစား လိုက္စား သင့္ေၾကာင္း ေတြအၿပင္ ကမာၻေပၚမွာ လူအမ်ားဆံုး ေၿပာၾကတဲ့ ဘာသာစကားေတြ အေၾကာင္းလဲ ေၿပာၾကတယ္။

သူမ်ား ေၿပာအလွည့္မွာ နားေထာင္ရတာ ေအးေအးေဆးေဆး ရွိသေလာက္ ကိုယ္ေၿပာဖို႕ အလွည့္ ေရာက္ခါနီးရင္ မေအးေဆး ႏိုင္ပါဘူး။ ေၿပာစရာ ရွာရပါတယ္။ အမ်ားေရွ႕မွာ ထြက္ေၿပာရမွာ ဆိုေတာ့ ေရွာေရွာရႈရႈ ရွိေအာင္ ေၿပာလဲ က်င့္ရပါတယ္။

အခုလဲ ရာသီစက္၀န္း တပတ္လည္သလို ကၽြန္မ ေၿပာရမဲ့ အလွည့္ ေရာက္ဖို႕ နီးလာခဲ့ ၿပန္ပါၿပီ။ Internet ထဲမွာ ေၿပာဖို႕ အေၾကာင္းေလး ရွာရင္း အမွတ္တရ အေနနဲ႕ ဒီ post ကို ေရးလိုက္ပါတယ္။

Thursday, June 18, 2009

ရုံး နဲ႕ H1N1

မနက္ပိုင္း ရုံးမွာ လူေတြ ဟိုစုစု ဒီစုစု ၿဖစ္ေနၾကတယ္။ ေမးၾကည့္ေတာ့ ရုံးကတေယာက္မွာ H1N1 ၿဖစ္လို႕တဲ့။ ေနာက္မွ ေသခ်ာသိတာက ရုံး၀န္ထမ္းမွာ ၿဖစ္တာမဟုတ္၊ အဲဒီတေယာက္ ငွားေနတဲ့ အိမ္က အိမ္ရွင္မမွာ ၿဖစ္တာတဲ့။
ဘယ္လိုပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ အားလံုး ကို Mask ေတြတပ္ထားၾကဖို႕ Business Management က ႏႈိးေဆာ္ ပါတယ္။ Group meeting ရွိရင္ မတပ္မေနရတဲ့။ မတပ္တဲ့သူ အနည္းအက်ဥ္း ရွိေပမဲ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက Mask ေတြ ကိုယ္စီနဲ႕။ :) အေတြ႕အၾကံဳ အသစ္ေပါ့ေလ။ ခဏေနေတာ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ တေယာက္က ရီစရာေၿပာတယ္။ အဲဒီ Mask တပ္ထားရတာ H1N1 မၿဖစ္ခင္ အသက္ရႈမ၀လို႕ တခုခု ၿဖစ္မွာ စိုးရတယ္တဲ့။
ဒီလိုနဲ႕ ညေနဖက္က်ေတာ့ email ၀င္လာတယ္။ ဒီ၀န္ထမ္းရဲ႕ အိမ္ရွင္က ေဆးရုံမွာ ထပ္စစ္လိုက္ေတာ့ H1N1 ပိုး ၊ effect ၿဖစ္တာ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ သာမန္ flu ပဲ ၊ effect ၿဖစ္တာပါတဲ့။ ဘာပဲေၿပာေၿပာ ရုံးမွာ နဲနဲေတာ့ ရုတ္ရုတ္သဲသဲ ၿဖစ္သြားတာအမွန္။

Thursday, June 4, 2009

ဒီလိုနဲ႕ တေန႕တာ . . .

ဒီမနက္ အိပ္ယာက နိုးေတာ့ အၿပင္မွာ မိုးေတြရြာေနတာ သတိၿပဳမိတယ္။
အရင္ရက္ေတြက ပူအိုက္ေနတဲ့ ရာသီဥတုလဲ အခုေတာ့ ေအးခ်မ္းလို႕။
ဒီလိုမနက္ခင္းမ်ိဳးမွာ အိပ္ယာက ေစာေစာစီးစီးထၿပီး အလုပ္သြားရမယ္တဲ့။
ဘာကိုလဲ မေရမရာနဲ႕ စိတ္နာမိတယ္။

အကယ္၍ အလုပ္သြားစရာ မလိုဘူး ဆိုရင္ေကာ . . .
ေပ်ာ္နိုင္မွာတဲ့လား . . .
အင္း. . စဥ္းစားစရာပဲ။

အဲလိုသာ ဆိုရင္ေတာ့ အလုပ္လက္မဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားမလိုအားမရနဲ႕ စိတ္ဓာတ္က်ေကာင္း က်ေနနိုင္တယ္။
တကယ္ေတာ့ အလုပ္ရွိေနတာ မဂၤလာတပါး ပါပဲေလ။

အင္း . . ထၿပီး မ်က္ႏွာသစ္မွ၊ သြားတိုက္မွ။

Wednesday, June 3, 2009

ရွမ္းေခါက္ဆြဲ

ရွမ္းေခါက္ဆြဲ လုပ္စားတဲ့ အေၾကာင္းေလး ေရးခ်င္ပါတယ္။ လုပ္နည္းက ၿမန္မာက်ဴးပစ္ ဟင္းခ်က္နည္းမ်ား pdf ဖိုင္ ထဲက ဖတ္ထားတာပါ။
ပထမဆံုး ၾကက္သားကို ဆား၊ ဆႏြင္း နယ္ၿပီး ေရစပ္စပ္နဲ႕ ၿပဳတ္ပါတယ္။ ေရခမ္းသြားေတာ့ မီးဖိုေပၚကခ် အေအးခံၿပီး အသားေတြ ႏႊင္ထားပါတယ္။ ခရမ္းခ်ဥ္သီးကို မထူမပါးေလးေတြ လွီးထားတယ္။
ေနာက္ ၾကက္သြန္ အၿဖဴ၊ အနီ နဲ႕ ငရုပ္သီးမႈန္႕ ကို ဆီသတ္၊ ၾကက္သား၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေတြ ထည့္ၿပီး ၾကက္သားဟင္း ခ်က္ပါတယ္။ အရသာ အတြက္ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန္႕ နဲ႕ ငံၿပာရည္ ကို သင့္သလို ထည့္ပါတယ္။

ၾကက္သားဟင္း

မုန္႕ညင္းခ်ဥ္ (ၾကံမဆိုင္) အရုိး နဲ႕ အရြက္ ကို ခပ္ေသးေသး ေလးေတြ ၿဖစ္ေအာင္ လွီးပါတယ္။ ေၿမပဲေလွာ္ကို အခြံခၽြတ္ ၊ ကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္ တခုထဲထည့္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ေလးေၾကသြားေအာင္ ပုလင္းနဲ႕ ထုတယ္။ နံနံပင္ နဲနဲကို လဲ ကတ္ေၾကးနဲ႕ ညွပ္ထား လိုက္တယ္။

မုန္႕ညင္းခ်ဥ္၊ နံနံပင္ နဲ႕ ေၿမပဲေလွာ္

ေခါက္ဆြဲဖတ္ အတြက္ Wai Wai Rice Stick ကို သံုးပါတယ္။ ရွမ္းေခါက္ဆြဲ နဲ႕ သိပ္အတူၾကီး မဟုတ္ေပမဲ့ စားရတာ သိပ္မဆိုးဘူးလို႕ ထင္ပါတယ္။

Wai Wai Rice Stick

Rice stick ေတြကို ေရေအးနဲ႕ စိမ္ထားၿပီး နဲနဲေပ်ာ့သြားေတာ့ ပြက္ပြက္ဆူေနတဲ့ ေရေႏြးထဲမွာ ခဏေလး ၿပဳတ္လိုက္ပါတယ္။ ေခါက္ဆြဲေတြ တအား မေပ်ာ့သြားခင္ မီးဖိုေပၚကခ်ၿပီး ေရစစ္ထားလိုက္တယ္။
စားခါနီးက်မွ ပန္းကန္ထဲကို ေခါက္ဆြဲဖတ္ထည့္ ၊ ၾကက္သားဟင္းထည့္ၿပီး ခုနက လွီးထားတဲ့ မုန္႕ညင္းခ်ဥ္ ထည့္ပါတယ္။ ေၿမပဲေလွာ္ နဲ႕ နံနံပင္ ၿဖဴးလိုက္ေတာ့ ပံုထဲကအတိုင္း ရွမ္းေခါက္ဆြဲ တပြဲ ၿဖစ္လာပါတယ္။ တကယ္က ႏွစ္ပြဲပါ၊ တပြဲပံုကိုပဲ ရိုက္ထားမိတာ။

Thursday, May 21, 2009

Vegetarian ဆိုင္ကေလး

တႏွစ္ခြဲေက်ာ္ ႏွစ္ႏွစ္နီးပါးပဲ တက္ခဲ့ရတဲ့ေက်ာင္း ဆိုေပမဲ့ NTU မွာ အမွတ္ရစရာေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ရွိပါတယ္။ ေအးလွတဲ့ EEE ရဲ႕ သီေရတာ စာသင္ခန္းေတြ၊ internet ေဖာေဖာသီသီ သံုးလို႕ရတဲ့ Library 1 နဲ႕ 2 ၊ project မၿပီးႏိုင္လို႕ စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႕ ခပ္ေၿဖးေၿဖးေလွ်ာက္ၿဖစ္ခဲ့တဲ့ EEE Lab ခန္းေတြေဘးက စၾကၤံလမ္း၊ ကိုကိုလာကူေပးဖူးတဲ့ ကၽြန္မ Lab လုပ္ရတဲ့ အခန္း S1-B4b-04 ၊ Lab ခန္းကေန Project Supervisor ဆီ သြားေတြ႕ တဲ့အခါ ၿဖတ္သြားရတဲ့ စကား၀ါပင္ပုေလးေတြနဲ႕ လမ္းကေလး ( ပြင့္ခ်ိန္ဆိုရင္ စကား၀ါပန္း နံ႕ေတြနဲ႕ ေမႊးၾကိဳင္ေနပါတယ္) စသည္ စသည္ သတိရစရာေတြ အမ်ားၾကီးပါ။
ဒါေပမဲ့ ဒီေန႕ေရးခ်င္တာက အဲဒီအေၾကာင္းေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ Canteen B က သတ္သတ္လြတ္ ထမင္းဆိုင္ေလးအေၾကာင္း ေရးခ်င္တာပါ။
Canteen B မွာ စစားကတည္းက အဲဒီဆိုင္ေလးမွာ စားၿဖစ္ၿပီး ၾကိဳက္သြားပါတယ္။ သတ္သတ္လြတ္ဟင္းေတြကို တရုတ္စတိုင္လ္ ခ်က္ထားတာပါ။ ေတာ္ေတာ္ စားလို႕ေကာင္းပါတယ္။ ပဲလိပ္ကို ပဲငံၿပာရည္နဲ႕ ခ်က္ထားတဲ့ဟင္းက အဲဒီတုန္းက ကၽြန္မရဲ႕ favorite ပါ။
ေနာက္တခုေကာင္းတာက တခါသံုး ပန္းကန္၊ ဇြန္း နဲ႕ ခက္ရင္းေလးေတြ သံုးရတာပါ။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ထည့္ရတဲ့ ဟင္းရည္ေလးကိုလဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ ေစ်းကလဲ အေတာ္ခ်ဳိပါတယ္။ ဟင္းတမ်ိဳးကို ပ်မ္းမွ် ၿပား ၅၀ ေလာက္ပဲ က်ပါတယ္။ ထမင္းနဲ႕ ဟင္း၂ မ်ိဳး ထည့္မွ ၁က်ပ္ခြဲ ပါ။ ေက်ာင္း canteen မို႕လို႕ ေစ်းခ်ိဳတာလို႕ ထင္ပါတယ္။
ေက်ာင္းၿပီးသြားေပမဲ့ တခါတေလ ၾကံဳလို႕ NTU ေရာက္ၿဖစ္ရင္ အဲဒီဆိုင္မွာ စားၿဖစ္တဲ့ အခါေတြ ရွိပါတယ္။

ဘာမွ အထူးအဆန္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ စားရတာ ၾကိဳက္မိတဲ့ ဆိုင္ကေလးအေၾကာင္း အမွတ္တရပါ။

Wednesday, April 29, 2009

Anniversary အမွတ္တရ (29 Apr 09)

ခ်စ္သူေရ
တႏွစ္ဆိုတဲ႔ ကာလဟာ
မ်က္စိ တမွိတ္ လား၊ လွ်ပ္တၿပက္ လား
ဘယ္လိုပဲ တင္စား တင္စား
ေသခ်ာတာ တခုကေတာ႔
ကၽြန္မတို႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမတၱာတရား
ပိုၿပီး ၾကီးထြား လာတယ္။
သံေယာဇဥ္ေတြ ႏြယ္ယွက္လို႔
နားလည္မႈေတြလည္း တိုးတက္ခဲ့ရဲ႕။

ၿဖတ္သန္းရမဲ့ ဘ၀ခရီးလမ္းမွာ
ဘယ္လို ေလာကဓံေတြ ၾကံဳမလဲ
မတုန္မလႈပ္ ပါပဲလို႕ မဆိုလိုပါ
(လူသားေတြေလ . . . )
ယိုင္တဲ့အခါလဲ ရွိရဲ႕
မခိုင္တဲ႔ အခါေတြလဲ ရွိေပမဲ႔
ေသခ်ာတာ တခုကေတာ႔
ကၽြန္မတို႔ ႏွစ္ေယာက္ဟာ တေယာက္စီ မဟုတ္။
ကိုင္းကိုကၽြန္းမွီ ကၽြန္းကိုကိုင္းမွီ လို႔
ခ်စ္သူေရ
ပန္းတိုင္အေရာက္ တို႔ဆက္ေလွ်ာက္ၾကမယ္။